Op vrijdagavond 21 november speelden we wellicht één van de meest memorabele wedstrijden van het seizoen. Tegenstander was Zevenhuizen 1, dat met een heuse supportersclub was afgereisd naar de sporthal in Marum. Scheidsrechter van Binsbergen zal zich deze avond ook weer nadrukkelijk laten gelden. Het is een vriendelijk man die zeker niet slecht fluit. Echter zo makkelijk je buiten het veld met hem kan praten, zo lastig is dit tijdens de wedstrijd. Als je iets te hard zucht heb je bijna al een gele kaart te pakken. Vriendelijk als hij is, meld hij dit overigens altijd wel keurig voor de wedstrijd begint. Vanwege Theo zijn sterk ontwikkelde “mopper”competenties leek het me handig dit even kort te sluiten en Theo voor de aftrap dit ook nog even face to face uit de mond van de scheidsrechter te horen. Beetje goodwill kweken zeg maar. Ook zo benieuwd hoe dit uitpakte?

We begonnen de wedstrijd fantastisch. Hans liep op de 2^e paal een assist van René Frieswijk (ja u leest het goed!) binnen. Waarna Hans op zijn beurt Theo een niet te missen kans biedt op de 2-0.
Zevenhuizen begint te mopperen, waarna de eerste gele kaart van de wedstrijd een feit is. We spelen de situatie keurig uit met wederom Theo als eindstation (3-0).  Op dat moment fantaseren we over de eindslag, die wel eens groot zou kunnen uitvallen. Huh? Ineens staat het 3-2 en moeten we weer even scherp zijn. Hans geeft het goede voorbeeld door weer een assist af te leveren op Erwin, die weliswaar uit een moeilijke hoek de bal toch in het lege doel weet te schuiven. Zevenhuizen scoort tussendoor ook weer, maar vlak daarna poeiert Theo zijn 3^e van de avond binnen en staat de marge weer op 2 (5-3). Het strijdplan gaat tot dat moment precies volgens plan, maar dan slaat het noodlot toe. De tijd tussen de instructie van de scheidsrechter en het moment van spelen is groter dan 20 minuten en dat blijkt een kritisch punt te zijn. Als reactie op een niet gegeven vrije trap, gooit René zijn armen in de lucht. De scheids reageert door ook een arm in de lucht te gooien, uiteraard met (vastgeplakte?) gele kaart. Theo ondergaat vervolgens het zelfde lot door commentaar op deze beslissing van zijn vriend in het zwart. “Belachelijk” denkt Theo, maar oeps . . . , zei hij dit nu hardop? Jawel ! Theo mag de zaal verlaten met een rode kaart. Op weg naar de uitgang overdenkt hij zijn zonden nogmaals en komt met de legendarische uitspraak “Ik had beter moeten weten”. De scheidsrechter in verwarring achterlatend. Met Gerard in het doel en alleen nog Hans en Rudi in het veld, lukt het dit drietal om de eerste straftijd ongeschonden door te komen! Daarna komt echter alsnog een terugval doordat we zonder spits verder moeten. Zevenhuizen schiet alles ineens raak en loopt uit naar een 5-7 voorsprong. Rudi brengt 2 minuten voor tijd de spanning terug naar 6-7 en Erwin knalt de 7-7 binnen. Met nog 1,5 minuten denken we alsnog te gaan winnen, maar na een zwalbe van een Zevenhuizen speler, krijgt ook Anies nog geel. Anies heeft een blik die erop lijkt dat hij het hoofd van de Zevenhuizen speler eraf gaat trekken, maar hij toont beheersing. Voor ons rest niets anders dan de laatste minuut uit te spelen en te zorgen dat we in ieder geval niet gaan verliezen. Eindstand 7-7.   

28 november -  In opnieuw een thuiswedstrijd is ditmaal ONR te gast. Dit jonge team heeft veel loopvermogen en daarbij ook nog een bank vol met wissels. Wij traden aan met slechts één wissel maar heel veel ervaring. De scheidsrechter was wederom dhr. Van Binsbergen, waardoor Theo het niet aandurfde om mee te spelen. Dhr van B, bleek zich Theo ook nog te herinneren en vroeg ons of wij konden vertellen wat Theo eigenlijk bedoelde met zijn uitspraak “ik had beter moeten weten”.   Waar een scheidsrechterscursus al niet tot kan leiden. Andy en Piet ontbraken ook omdat ze buurmeisje Emily aan het aanmoedigen waren bij Popstars. Er valt eigenlijk niet zoveel te vertellen over deze wedstrijd. We hadden alleen de beschikking over verdedigers en dat deden we dan ook met verve in de 1^e helft. De rust werd logischerwijs 0-0. Vlak na de rust scoorde ONR toch door een verdekt schot. Wij moesten ons strijdplan aanpassen, wat weer kolen op de molen was voor ONR. Ook onze fysiek begon een rol te spelen, waardoor ONR maar liefst 8 keer wist te scoren. De 6^e was een hele bijzondere. Rudi werd door terug gefloten door dhr. Van Binsbergen voor een vermeende overtreding. Hij laat blijken dat de scheidsrechter het niet goed heeft gezien en realiseert zich gelijk wat dit betekent bij deze scheidsrechter. Automatisch en met hoofd naar beneden loopt hij naar de kant om zijn straftijd te ondergaan. Nog voordat Rudi bij de kant is aangekomen scoort ONR door de vrije trap snel te nemen. Rudi is verontwaardigt en roept dat hij nog niet eens aan de kant zat terwijl ONR al scoort.   De scheidsrechter kijkt hem verbaasd aan en vraagt hem wat hij bedoeld. Rudi ging geheel vrijwillig naar de kant, want hij had deze keer eens niet een gele kaart getrokken. We beginnen al te wennen aan mr. B!  Vlak voor tijd schuift Rudi ook nog even de eretreffer binnen. Eindstand 1-8.